07-07-2011

Mijn eerste keer

Als je mij van tevoren, laten we zeggen een jaar tevoren, had verteld dat ik hier op een donderdagmorgen voor de deur had gestaan had ik je voor gek verklaard.

Als ik aan kom lopen, kijk ik voorzichtig om me heen. Geen bekenden te zien? Ik heb tenslotte een imago hoog te houden. Nou goed, niet het beste imago als warhoofd en neurotische kip maar toch. Het is een imago. Maar nu ging ik een echte sexgodin worden! Alhoewel, zo dapper en godin-achtig voelde ik me nu nog niet.

Voor de deur blijf ik even twijfelen. De etalage is nogal intimiderend. De zwepen en zwarte plak-pakjes (ik voel het al bijna) stralen me zelfverzekerd tegemoet. Jeetje, wat doe ik hier? In een vlaag van verstandverbijstering beland ik ineens binnen op de mat.  Indrukwekkend grote dildo’s of vibrators (wat is het verschil?) overal waar ik kijk. Tenzij ik naar het midden kijk, waar een stelling vol leren pakjes, die van daarnet, hangen. Die laat ik nog maar even hangen. Sexgodin voel ik me allang niet meer, dus dit is duidelijk een stapje te ver gegrepen. Nonchalant besluit ik ergens in een hoek te beginnen. Ik verwachtte kwijlende, vieze mannetjes, maar gelukkig valt dat mee. Een paar meter naast me staat een man, die er zelfs heel normaal uitziet. Hij ziet eruit als een huisvader met drie kinderen, die zelfs zijn geduld niet verliest met die drie kinderen in een ballenbad in de McDonalds (zie ze er maar eens uit te krijgen!). Blijkbaar weet hij wat hij zoekt en wat hij ermee kan, want hij gaat voor het grote werk!

Mijn hemel, en dan bedoel ik groot werk! Moet dat serieus naar binnen? Ik voel het al bijna…au au au. En wat zijn dat voor lelijke kleuren en rare randjes en friemels? Ik hou mijn hoofd schuin zodat ik kan lezen wat er op de dozen staat. Een pikant geklede dame kijkt me stralend glimlachend aan, alsof ze me moed wil inpraten en niet alsof ze het stiekem koud heeft in haar zwarte plakpakje. Ik probeer me te concentreren, wat niet meevalt in een omgeving die nog het meest lijkt om een creepy dungeon. De kassière kan me elk moment grijpen en in een enge kooi stoppen ergens. Niemand die me de komende dagen gaat missen. Oh god, misschien moet ik hulplijnen inschakelen, just in case.

Een nieuwe muur biedt uitkomst; ik zie mijn nieuwe schat al snel tussen al die gevaarlijk grote dingen. Vriendelijk ogend en vooral: knalroze. Die is voor mij! Ik reken snel af, doe nog een geforceerde poging grappig te doen tegen de kassière, die blijkbaar een niet-lachen-dag heeft en ren de winkel uit. Eenmaal buiten besef ik dat ik nog een hele stad door moet met dit tasje in mijn hand. Laat die andere boodschappen maar zitten. Met samengeknepen billen (geloof me, dat loopt lastig), klotsende oksels en het gevoel dat iedereen precies weet wat er in mijn tasje zit, ren-loop ik naar mijn auto. Mijn knalroze schat veilig tegen me aangedrukt. Volgende keer pak ik dit anders aan! En dat sexgodin-gedoe bewaar ik ook nog even, voor als ik groot ben.

• Ander nieuws